Break the wall

 Η Εθνική Ελλάδας καλείτε σήμερα να "σπάσει" το τείχος της στα τελευταία Eurobasket, δηλαδή η φάση των προημιτελικών. 2022, 2017 και φυσικά το 2015...

Εκείνη την ημέρα, είδαμε το τελευταίο ματς του Σπανούλη με την Εθνική. Επίσης στο γήπεδο ήταν ο Νίκος Ζήσης, τώρα σημαντικό στέλεχος της Γαλανόλευκης, αποχαιρετώντας και αυτός την επίσημη αγαπημένη. Τέλος, ο Σλούκας και ο Παπανικολάου αλλά και ο Γιάννης Αντετοκούμπο βρισκόντουσαν στο παρκέ. 10 χρόνια μετά, η Ελλάδα καλείτε να σπάσει αυτή την κατάρα, και να ρίξει κάτω το τοίχο των τελευταίων τουρνουά. 

Για να κάνει αυτό πρέπει να προσέξει τα παρακάτω:

Α. Η αδυναμία στο 5

Είναι εμφανές ότι με τον Βαλαντσίουνας στο 5, η Λιθουνία έχει ένα μεγάλο όπλο στην φαρέτρα της. Δυστυχώς, έρχεται ξεκούραστος, καθώς ο Κουρτινάιτις επέλεξε να τον βάζει μέσα στα λεπτά που ο Πορζίνγκις είναι εκτός, έτσι ώστε να μην έχει προβλήματα με τα πλάγια βήματα στην άμυνα. Ο Μπλάζεβιτς έπαιξε τα περισσότερα λεπτά, κάνοντας ένα πολύ καλό ματς. Βέβαια, θα εστιάσω στο ποιος πρέπει να μαρκάρει τον ΝΒΑερ της Λιθουανίας. Είναι εμφανές ότι δεν μπορείς να βάλεις τον Γιάννη λόγο φθοράς, ενώ οι Κώστας, Σαμοντούροφ δεν έχουν τα κιλά. Άρα λογικά θα πάει ο Μήτογλου (θέλουμε μεγάλο ματς από αυτόν) και όσα λεπτά πάρει ο Θανάσης. Βέβαια πρέπει να δούμε πόσο θα παίξει ο πρώην Ράπτορ ανάμεσα σε άλλα, καθώς τα αργά πόδια του είναι αδυναμία εναντίον στον Γιάννη, και είδαμε πως ο κόουτς της Λιθουανίας προτίμησε να μην τον βάλει τόσο όταν έπαιξε με Φινλανδία και Λετονία.

Β. Πίεση στην μπάλα

Μετά τον τραυματισμό του Γιοκουμπάιτις, η Λιθουανία αναγκάζεται να πάει με Βελίτσκα (απίστευτα καλός εναντίον της Λετονίας) και μετά με πειράματα όπως Νορμάντας και Σαρτζιούνας στο 1. Όταν πάει ένα από τα δυάρια στον "1", πρέπει να ασκήσουμε πίεση και να τους αναγκάσουμε να πάρουνε αποφάσεις. Και οι 2 τους είναι μέτριοι και κάτω playmakers, βέβαια έχουν το κίνδυνο τους καθώς ο Νορμάντας είναι πολύ καλός σουτέρ και ο Σαρτζιούνας έχει καλά physical tools. 

Γ. Ριμπάουντ 

Τα ριμπάουντ ήταν μια αχίλλειος πτέρνα για εμάς όλο το καλοκαίρι. Με το Ισραήλ ανατράπηκε αυτό, και ουσιαστικά λόγο αυτού μπορέσαμε και ελέγξαμε τόσο καλά το συγκεκριμένο ματς. Τώρα καλούμαστε να παίξουμε με μία ομάδα με τεράστια ισχύ σε αυτό το μπασκετικό στοιχείο. Εκτός από τον Βαλαντσίουνας, ερχόμαστε αντιμέτωπει στον Τουμπέλις, που είναι walking double-double. Ο Μπλάζεβιτς γράφει πολύ καλά νούμερα (5.6 ανά ματς) και ο Τάντας Σεντεκέρσκις είναι από τα καλύτερα rebounding forwards στην Euroleague, όπως αντίστοιχα είναι ο Ραντζεβίζιους στο BCL. Χωρίς να παίζει πολύ φέτος, ο Γκιεντράιτις είναι επίσης ένας παίκτης που μπορεί να κατεβάσει πολλά ριμπάουντ από την θέση 3, ενώ τα 3 γκαρντς τους (Σαρτζιούνας, Νορμάντας, Βελίτσκα) είναι καλά rebounding guards.

Δ. Τρίποντα

Ποίος θα έλεγε οτι σε Ελλάδα-Λιθουνία, εμείς θα είμασταν η ομάδα με το καλό σουτ? Η Λιθουνία σουτάρει μονάχα 32% στο τρίποντο. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι μπορείς να τους δώσεις σουτ, ντουμπλάροντας τον Βαλαντσίουνας πχ. Ο Σιρβίντις που στην Ευρωλίγκα είναι ελίτ, μέχρι τώρα σουτάρει 12%. Ελπίζω να μην γυρίσει στο κανονικό του σήμερα. Το ίδιο ισχύει για τον Γκιεντράιτις του 28%, Ραντζεβίσιους του 16% και Νορμάντας του 29% σε αυτό του τουρνουά. Όλοι αυτοί, κατά συνθήκη, μπορούν να πάνε στο 40%+... Δεν πρέπει λοιπόν να υποτιμήσουμε το 32%, και να πάμε με λογική ότι η Λιθουανία είναι πλέον άσουτοι. Δεν είναι και μάλλον ποτέ δεν θα γίνει.